Agenda

* Vanaf september 2014 'verhuist' de wekelijkse Tridentijnse Mis op zondag van de St.-Jacobskerk naar de Christus Koningkerk in Antwerpen (Jan de Voslei 6) en dit om 9u00. Celebrant: EH Matheus.
* Zondag 28 december: Tridentijnse Mis in de Basiliek van het Heilig Bloed in Brugge om 17u00

vrijdag 31 oktober 2008

Compendium van de Sociale Leer van de Kerk online

Het Compendium van de Sociale Leer van de Kerk is nu ook online te raadplegen, in het Nederlands.
U vindt de tekst terug op RKDocumenten.nl.

Het Compendium van de sociale leer van de Kerk is een document uit 2004 van de Pauselijke Raad voor Gerechtigheid en Vrede. Het boek behandelt de sociale leer van de Kerk en wijdt uit over diverse onderwerpen zoals de mens, mensenrechten, het gezin, werk, economie, belastingen, politiek, de internationale gemeenschap, de zorg voor het milieu, vrede en oorlog.

dinsdag 28 oktober 2008

Nieuwe bisschop voor Antwerpen

Mysterium Fidei wenst Mgr. Johan Bonny proficiat met zijn benoeming tot bisschop van Antwerpen.


BRUSSEL (KerkNet) - Paus Benedictus benoemde de West-Vlaamse priester mgr. Johan Bonny tot 22ste bisschop van Antwerpen. De nieuwe bisschop van Antwerpen is 53 jaar en heeft er al een rijk gevulde loopbaan opzitten. Hij werd geboren als oudste in een West-Vlaams landbouwersgezin met vijf kinderen. Na zijn humaniorastudies trok hij naar het Brugse Grootseminarie om er de priesteropleiding te starten. Na het eerste jaar werd hij naar Leuven gestuurd om er aan de K.U. Leuven een baccalaureaat in de filosofie te behalen. Nadien terug naar Brugge voor de theologiestudies. Die werden na drie jaar voortgezet in Rome, waar hij spiritualiteit studeerde aan de Pauselijke Universiteit Gregoriana. Intussen was hij in 1980 door bisschop De Smedt priester gewijd. In 1982 volgde zijn benoeming tot professor aan het Brugse seminarie, waar hij ook archivaris werd. ‘Tussendoor’ werkte hij aan een doctoraat over de Vlaamse mystieker Jan van Ruusbroeck dat hij in 1988 verdedigde. Op het seminarie doceerde hij kerkgeschiedenis, kerkleer, oecumene en spiritualiteit. Hij was er tevens directeur, later geestelijk directeur van de afdeling theologie. In 1997 volgde een dubbele benoeming in Rome. Hij werd er staflid van de Raad voor de eenheid, verantwoordelijk voor de relaties met de orthodoxe kerken, hoofdzakelijk in het Midden-Oosten en rector van het Belgisch Pauselijk College.

Een uitgebreid artikel over de nieuwe bisschop kunt u hier lezen.

zondag 26 oktober 2008

Foto's Tridentijnse Mis in Brugge - Feest van Christus Koning



Enkele foto's van de Mis volgens de Buitengewone Ritus die op zondag 26 oktober, Feest van Christus Koning, opgedragen werd in de Basiliek van het H. Bloed in Brugge. Celebrant was EH Komorowski van de Petrusbroederschap. De Mis werd opgeluisterd door de Scola Gregoriana Brugensis o.l.v. Roger Deruwe.





donderdag 23 oktober 2008

Missaal 1962 is een bestseller

Op de webpagina van de officiële uitgeverij van het Vaticaan staat de heruitgave van het missaal van 1962 op de derde plaats van de bestsellers van deze maand.
Het missaal van 1962 werd vastgelegd door paus Johannes XXIII. Het is de laatste versie van het missaal volgens de oude ritus. In 1969 voerde paus Paulus VI de nieuwe Mis (Novus Ordo) in.
Nu paus Benedictus XVI de restricties die op het gebruik van de oude ritus lagen opgeheven heeft is het missaal van 1962 de bindende norm voor priesters die de oude Mis willen opdragen.

maandag 13 oktober 2008

Enquête over de traditionele Mis

La Paix Liturgique is een Franse vereniging van gelovigen die zich tot doel stelt de dialoog tussen de bisdommen en parochies enerzijds en de gelovigen die gehecht zijn aan de traditionele liturgie anderzijds te bevorderen. In een sfeer van verstandhouding met de plaatselijke bisschoppen probeert zij tegemoet te komen aan de legitieme vraag (cf. motu proprio Summorum Pontificum) van de gelovigen naar de traditionele liturgie en zo de Apartheid die tussen beide vormen van liturgie bestaat op te heffen.
Onlangs heeft de vereniging in Frankrijk een enquête laten uitvoeren om te peilen naar de houding van de Franse katholieken (al dan niet praktiserend) ten opzichte van de traditionele liturgie. De gestratificeerde enquête op basis van telefoongesprekken werd eind september gehouden door CSA, een enquêtebureau dat o.m. enquêtes verzorgt voor Franse kranten en televisiestations.

Hier volgen enkele van de opmerkelijke resultaten. We citeren hierbij ook uit het commentaar van La Paix Liturgique op de resultaten.
De resultaten worden weergegeven in twee categorieën: "alle katholieken" en de "regelmatig praktiserende katholieken" (zij die minstens 1 keer per maand de Mis bijwonen). Deze tweede groep maakt ongeveer 10% uit van alle katholieken.

Vraag 1: Paus Benedictus XVI heeft in juli 2007 herhaald dat de mis kan opgedragen worden in het Frans, t.t.z. in de nieuwe, gewone vorm en in het Latijn en Gregoriaans, t.t.z. volgens de oude, buitengewone vorm en dat deze twee vormen beide aanvaard zijn. Wist u dit?

Alle katholieken: JA: 58% NEEN: 42%
Regelmatig praktiserende katholieken: JA: 82% NEEN: 18%

Commentaar: het is verbazend dat na één jaar nog 1 op 5 praktiserende katholieken niet van het motu proprio gehoord hebben. Bij de niet-praktikerende is dit 4 op de 10. Hier ligt volgens la Paix Liturgique een werkveld open, want het gaat misschien om mensen die niet meer praktiseren omwille van bv. misbruiken in de liturgie. Zo geeft 3% van de niet-praktiserende katholieken aan dat ze wel eens naar een Mis volgens de oude liturgie zouden willen gaan.



Vraag 2: Vindt u het normaal of niet normaal dat de beide liturgische vormen (in het Frans, t.t.z. volgens de nieuwe, gewone vorm en in het Latijn en Gregoriaans, t.t.z. volgens de oude, buitengewone vorm) regelmatig zouden moeten opgedragen worden in de belangrijkste kerken van uw bisdom?

Normaal
Alle katholieken: 62%
Regelmatig praktiserende katholieken: 61%

Niet normaal
Alle katholieken: 30%
Regelmatig praktiserende katholieken: 34%

Geen mening: resp. 8 en 5%

Commentaar: de grote meerderheid van beide groepen gelovigen vindt het normaal dat beide vormen van de liturgie in de belangrijkste centra van het bisdom gebruikt worden. Uit de enquête blijkt ook dat het eerder jongeren zijn die het gebruik van beide vormen verkiezen.



Vraag 3: Zou u helemaal, eerder, eerder niet of helemaal niet voorstander zijn van het feit dat de Mis in uw parochie elke zondag zou opgedragen worden in het Latijn en Gregoriaans, naast de Mis in het Frans?

Helemaal akkoord
Alle katholieken: 12%
Regelmatig praktiserende katholieken: 16%

Eerder akkoord
Alle katholieken: 31%
Regelmatig praktiserende katholieken: 26%

Eerder niet akkoord
Alle katholieken: 23%
Regelmatig praktiserende katholieken: 30%

Helemaal niet akkoord
Alle katholieken: 27%
Regelmatig praktiserende katholieken: 25%

Geen mening
Alle katholieken: 7%
Regelmatig praktiserende katholieken: 3%

Commentaar: bij de praktische omzetting lijkt het voor heel wat mensen moeilijk te verwezenlijken (tekort aan priesters, het is al moeilijk om één Mis te hebben,...). Toch is 43% voorstander van het hanteren van beide ritussen op de parochie.


Vraag 4: Als er een Mis in het Latijn en Gregoriaans, volgens de oude vorm zou opgedragen worden in een kerk dicht bij uw woonplaats of in uw parochie - zou u er naar toe gaan?

Alle zaterdagen of zondagen:
Alle katholieken: 3%
Regelmatig praktiserende katholieken: 19%

Eén of meer keer per maand
Alle katholieken: 4%
Regelmatig praktiserende katholieken: 15%

Af en toe, enkele keren per jaar
Alle katholieken: 22%
Regelmatig praktiserende katholieken: 27%

Enkel voor plechtigheden en feesten
Alle katholieken: 37%
Regelmatig praktiserende katholieken: 9%

Nooit
Alle katholieken: 32%
Regelmatig praktiserende katholieken: 28%

Geen mening
resp. 2% en 2%

Uit het commentaar van La Paix Liturgique:
De groep gelovigen die aan de oude liturgie gehecht is, is geen marginale groep. Het gaat om 1 op 3 van de regelmatig praktiserende katholieken. het merendeel van de gelovigen die van de oude liturgie houden gaan echter in hun eigen parochie naar de gewone Mis en zouden graag in hun parochie de kans krijgen om een Mis volgens de traditionele ritus te volgen. La Paix Liturgique geeft een drietal voorbeelden van parochies waar men nu ook volgens de oude liturgie de Mis opdraagt en waar blijkt dat het vooral de gelovigen van de parochie zijn (die tot nu toe naar de gewone mis gingen) die de Tridentijnse Mis bijwonen.

Noot van Mysterium Fidei: Men kan de Franse situatie moeilijk overzetten op de Belgische of Nederlandse. In Frankrijk is de 'traditionalistische' beweging altijd actiever en groter geweest. Desondanks zijn de resultaten, vooral onder de praktiserende gelovigen, veelzeggend. De reacties die wij van gelovigen ontvangen lopen gelijk met de resultaten van de enquête: het gaat veelal om mensen die gewoon zijn om in hun eigen parochie de Mis bij te wonen, maar graag de mogelijkheid zouden hebben om regelmatig een Mis volgens de Buitengewone vorm bij te wonen.


U vindt de resultaten van de enquête op de website van La Paix Liturgique (nieuwsbrieven 145 en 146).


donderdag 9 oktober 2008

Instituut Christus Koning en Soeverein Hogepriester wordt congregatie van pauselijk recht


Priesterwijdingen bij het Instituut Christus Koning en Soeverein Hogepriester, in St. Louis door Mgr. Burke


Het Instituut Christus Koning en Soeverein Hogepriester (Institutum Christi Regis Summi Sacerdotis, ICRSP) werd op 7 oktober als congregatie van pauselijk recht erkend. Ook de zustercongregatie van het Instituut kreeg deze erkenning.

Het Instituut werd in 1990 opgericht door Mgr. Wach in Gabon. Het hoofdhuis, dat tegelijk het seminarie vormt, bevindt zich in Gricigliano (Italië). Een belangrijk deel van het charisma van het Instituut ziet men in het gebruik van de traditionele katholieke liturgie volgens het missaal van 1962. De spiritualiteit van het Instituut is gebaseerd op de leer van St. Benedictus, Thomas van Aquino en Franciscus van Sales.

In nog geen twintig jaar tijd telt het Instituut nu al meer dan 50 priesters en meer dan 60 seminaristen (waaronder een Vlaming). Vandaag is het Instituut actief op meer dan vijftig plaatsen in twaalf landen. In Brussel leidt het Instituut een katholieke school. Tijdens de week kan men er ook de Mis volgens de oude liturgie bijwonen. Vanuit Brussel bedienen de priesters bovendien nog twee kapellen in het bisdom Doornik.


vrijdag 3 oktober 2008

Analyse van de tijdgeest


Priesterwijding in Stift Heiligenkreuz

Een treffende analyse van de tijdgeest door pater Karl Josef Wallner OCist., rector van de pauselijke hogeschool Heiligenkreuz, Oostenrijk.

De levensstijl, de mode, de geestelijke atmosfeer die in een samenleving op dit ogenblik heerst noemt men de tijdgeest. De definitie van de tijdgeest is absoluut voor verandering vatbaar, het is een vergankelijk briesje dat vandaag zo en morgen zo waait. Alleen daarom is het al duidelijk dat een beweging als het christendom, die op fundamenten gegrondvest is die niet veranderlijk zijn, in een gespannen verhouding staat tot de tijdgeest. Niet alleen vandaag, maar in alle tijden!

Van Christus komt de zekerheid dat hemel en aarde zullen vergaan, zijn woorden echter niet. Hij heeft de belofte gedaan dat zijn Heilige Geest tot de volledige waarheid zal leiden en dat deze Geest waait waar hij wil. Tijdgeest en Heilige Geest zijn geboren vijanden; beter gezegd: de tijdgeest heeft altijd nood aan de verlossing door de Heilige Geest om te beseffen dat hij maar een ‘briesje’ is dat het volgende ogenblik alweer spoorloos verwaaid is. Waar liggen op dit moment de confrontatielijnen tussen tijdgeest en Heilige Geest?

Wij moeten er ons als christenen ten eerste van bewust worden dat de liberale tijdgeest van de 68-ers ronduit ‘out’ is. Het christendom is toch altijd ‘conservatief’ aangezien het door de Heilige Geest het goddelijke moet bewaren en doorgeven – dat is zijn wezen. Vanuit deze tendens conserveert de Kerk soms echter ook tijdgeestgebonden aspecten. Vandaag zijn bepaalde kerkelijke kringen het laatste bastion van wat men de ‘geest van de 68-ers’ kan noemen. Ik geef toe dat de mentaliteit van de 68-ers voor mij, die na ’68 geboren werd, psychologisch niet toegankelijk is. Hun revolutiegedoe blijft onverstaanbaar. Het mag dan zo zijn dat men toen tegen het benauwende, structurele, traditionele, huichelachtige in de samenleving en kerk moest revolteren, maar wat wij vandaag missen is zeker niet vrijzinnigheid en zelfontplooiing, maar deugdelijkheid en orde. Binnen het christelijke geloof kwam de tijdgeest van de 68ers hierin tot uiting dat men ongeacht alles “modern” wou zijn. Een verbazingwekkend minderwaardigheidscomplex had zich plotseling van de theologie meester gemaakt. Rudolf Bultmann formuleerde het reeds treffend in 1941: “Men kan niet gebruik maken van het elektrisch licht en het radiotoestel, in geval van ziekte moderne medische en klinische middelen aanwenden en tegelijk aan de geesten –en wonderwereld van het Nieuwe Testament geloof hechten.” (1)

Kan dit niet? De theologen van de 68-generatie zijn toen vreemd genoeg geen atheïsten geworden, wat men eigenlijk had moeten verwachten, als consequentie van hun rationalisme… Maar ze zijn begonnen met een bijna paranoïde manie de Kerk te demystifiëren en te despiritualiseren. En het is allemaal anders uitgedraaid dan men verwacht had: de moderniteit is ten onder gegaan en met een zelfgenoegzaam lachje heeft de godin van de postmoderniteit haar troon aan de horizon van het secularisme bestegen: de postmodernisten geloven vandaag zonder problemen in elfen, aardmannetjes, engelen, aan de kracht van de bomen en de macht van de Yogi’s en al het mogelijke of onmogelijke irrationele. Er zijn enkele theologen die intelligent genoeg waren om deze ommekeer te begrijpen. Zij hebben het over “respiritualisering”. Maar er bestaat overduidelijk een getraumatiseerde generatie van 68ers, vooral in de kerken, die de tekenen van de tijd niet kan zien. Zij zijn er vast van overtuigd dat het christendom ten onder gaat als het niet hetzelfde begrip van ‘modern’ huldigt zoals 40 jaar geleden. De echt ‘moderne’ jeugd van vandaag heeft echter geen nood aan bevrijding, aan een liberaal modernisme waar iedereen alles kan en mag – dat mogen ze sowieso! Zij willen datgene ontdekken wat werkelijk in het leven telt en orde, zin en oriëntering geeft. Als er ergens in de Kerk vruchtbaarheid is, als er ergens jongeren zijn die substantieel vanuit het geloof leven, dan is het niet daar waar men een liberaal soepje naar believen kookt (het menu waarmee het secularisme lokt zal immers altijd veel verlokkender ruiken!), maar daar waar men de kost van het onverkorte Evangelie voorschotelt.

Een bijkomend fenomeen van de huidige tijdgeest is het egocentrisme. De Heilige Geest, zo geloven wij als christenen, leidt naar de aanbidding van God en de waardering voor andere mensen. Ook de tijdgeest leert ons aanbidden, maar het object van die aanbidding is vandaag niets anders dan het eigen ik. Volgens de analyse van de populaire trendwatcher Matthias Horx zijn we zonder er erg in te hebben in de tijd van het “supermegagiga-egoïsme’ aanbeland.

Horx omschrijft deze trend als volgt: „Wat ‘wij’ was, moet ‘ik’ worden” en “Uit wij werd ik” (2). Het “wij” – dus het instituut, de familie, de staat, de godsdienst, de maatschappelijke norm enz., dit alles moet onderworpen worden aan het eigen ego. Deze paradigmawisseling treft zowel de kerken als de partijen en vakbonden. In de waardenset van de tijdgeest staat op de eerste plaats dat iedereen “zijn eigen baas” is. Daaruit volgt logischerwijze een extreem ‘eclecticisme’: aangezien ik naar het principe ‘ik – mijn - aan mij - voor mij” leef, kies ik uit het groepen-waardensysteem die stijl uit die bij mijn principe past. Daaruit volgt verder dat elk ‘ik’ een verzameling van “partiële identificaties” is: men accepteert een deeltje van een godsdienst, van een partij, van een waardesysteem zonder er zich volledig mee te identificeren.

De Heilige Geest zal zeker genadig zijn tegenover de tijdsgeest in zoverre het de maatschappelijke waarden betreft: waar is er nog een partij of instelling die geheel en al christelijk is?! Hier zal elke christen naar het principe moeten handelen: waar ik “het meeste” van mijn christendom terugvindt, daar ben ik thuis. Maar: op het vlak van het geloof eist de Heilige Geest een totale overeenstemming, Hij wil niet naar de “halve waarheid”, maar naar de “volledige waarheid” leiden (Joh. 16,3). Dit betekent dus: niet een halve christen, maar een volledige christen zijn. En waar deze volledige identificatie met de Geest Gods gezocht wordt, daar lossen de nevelen van de tijdgeest – die jammer genoeg zo vaak een verderfelijke geest is - zich al gauw in het niets op. Het duurzame blijft, want “wie maar altijd met de tijd meegaat, moet met de tijd verdwijnen.”

P. Dr. Karl Wallner OCist

(1) Bultmann, R. Neues Testament und Mythologie. Jüngel, München, 1988, p. 16.
(2) HORX, M. Trendbüro. Trendbuch 2: Megatrends für die späten neunziger Jahre. Düsseldorf, 1995, p. 20.

Bron: http://www.europe4christ.net




De monniken van Stift Heiligenkreuz brachten dit jaar een CD uit met Gregoriaanse muziek. Van "Chant - Music for Paradise" (Universal) werden wereldwijd meer dan 400000 exemplaren verkocht.