Trainingen in de Buitengewone Ritus voor priesters

De vereniging Ecclesia Dei uit Nederland verzorgt, in samenwerking met Una Voce, trainingen voor priesters in de Buitengewone Ritus in Nederland en Vlaanderen.

Interesse of wil u uw pastoor aanporren om dit te doen?

Klik hier voor meer info.

DOEN!

Er is niets mis met de Mis!

ANTWERPEN (bron: RKnieuws.net) - Marcel Storme reageert in het christelijk opinieweekblad Tertio tegen het gemak waarmee – ook in katholieke kringen – de eucharistie wordt geminimaliseerd. De eucharistie is een moment van rust en bemiddelt een cruciale boodschap, vindt hij. Marcel Storme is advocaat en hoogleraar emeritus van de Universiteit Gent.

"Elke zondagochtend ervaar ik de mis als een noodzakelijke herbronning van ons geloof. Daarom treffen de vele negatieve uitlatingen over de eucharistie – die de jongste jaren schering en inslag zijn – mij bijzonder. Een verantwoordelijke uit de katholieke schoolwereld verraste mij onlangs met de bewering dat leerkrachten op katholieke scholen – ook godsdienstleerkrachten – best nog wel gelovig zijn, ,,al gaan ze niet altijd meer ter kerke’’.Sommige media lijken daar een heimelijk genoegen in te scheppen dat soort relativerende uitspraken uit te lokken. Is dat een normale trend? Het verbaast alleszins die ‘verontschuldigingen’ te horen uit de mond van mensen die met de katholiciteit zijn verbonden. Van wie in een katholieke onderwijsinstelling of een christelijk ziekenhuis werkt, van wie in een christelijke sociale beweging of in de christendemocratie is geëngageerd, verwacht je zoiets niet.Ook los van die formele relatie blijft het verbazing wekken waarom de zondagsmis zo sterk aan belang heeft ingeboet. De preconciliaire liturgie kende het gebed: ,,Et introibo ad altare Dei, ad Deum qui laetificat iuventutem meam.’’ Dat vertaal ik vandaag als: ,,Ik zal blijven ingaan tot het altaar van de Heer, de Heer die mijn leven verblijdt.” Die tekst blijft op de achtergrond toch nog velen inspireren om aan de misviering op zondag een levensechte betekenis te geven.Is het nu zo’n zware verplichting één uur in te leveren op een totaal van 168 uur per week? Dat is wellicht al te simplistisch, maar je kunt wel stellen dat dit wekelijkse moment voor rust zorgt en een boodschap brengt. Het brengt rust in een jachtige tijd, een rust die je elders niet meer vindt. Ik zie zovele mannen en vrouwen op restaurant en in de trein of het vliegtuig, thuis en op het werk gsm’en en laptoppen. Ik heb dat nooit meegemaakt tijdens een kerkdienst, tenzij – ‘horresco referens’ – in de kathedraal van Buenos Aires tijdens de hoogmis op Pasen 1994. Er werd mij toen vergoelijkend verteld dat die gelovigen met de hemel telefoneerden.In een meestal mooie architecturale omgeving kom je tijdens gebeden en gezangen met de gelovige gemeenschap tot rust. Ik weet wel dat de gedachten soms wegdwalen en dat de zorgen van de voorbije of van de komende week soms voor de geest opduiken, maar met enig geduld keer je tot het moment van rust terug.Bovenal is daar de boodschap. Tijdens de dienst van het Woord beluister je meestal treffende teksten uit de Bijbel. Wanneer die ook nog kort – helaas niet in zuiderse landen – en snedig in de homilie worden becommentarieerd, vormen ze een inspirerende overweging en houden ze een opdracht in voor ons maatschappelijk handelen. Zijn er mooiere voorbeelden denkbaar dan de parabel van de barmhartige Samaritaan (Lc 10, 30-37) of de brief aan de Galaten van Paulus (3,28): ,,Er zijn geen joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allen één in Jezus Christus.’’

Het centrale gebeuren van de consecratie herinnert ons telkens weer op een indringende wijze aan het Laatste Avondmaal, de kruisdood en de verrijzenis van een man die tweeduizend jaar geleden predikend en goeddoend rondging in enkele verloren dorpen van Galilea, en in amper drie jaar tijd de grondslagen wist te leggen voor een wereldgodsdienst die na 2.000 jaar nog altijd de belangrijkste is gebleven.Dat alles gebeurt in samenzijn met een gelovige gemeenschap, vaak een parochie, en dat verleent aan het gebeuren een bijzondere dimensie. De offerandegebeden zijn daarvan de beste illustratie. Soms zijn ook de opdrachten en smeekbeden, neergepend in het kerkregister, revelerend voor het kerk-zijn. ,,Heer, sta mij toch bij want ik heb zo’n groot verdriet,” las ik ooit. Is het niet dankzij vele jaren en eeuwen van gebed en gemeenschap dat parochiekerken en kathedralen sacrale plaatsen zijn geworden?Dat dit alles, speciaal dan in Vlaanderen, nog amper aanslaat, blijft een van de moeilijkst te verklaren ontwikkelingen van de jongste decennia. Wel zijn de meeste huwelijksvieringen en uitvaartdiensten in vergelijking met een halve eeuw geleden in kwaliteit en participatie verbeterd. Dat compenseert in zekere zin de dalende kerkpraktijk.

Toch blijft het bedroevend te moeten vaststellen hoezeer de aanwezigen op een jaargetijdenmis voor overleden familieleden van het gebeuren vervreemd zijn: rechtstaan, neerzitten, teksten meebidden of -zingen zijn totaal vergeten rituelen geworden.Mijn ervaringen met de wereldkerk sterken mij nochtans in de idee dat we dat alles niet verloren mogen laten gaan. Academische opdrachten gaven mij het voorrecht verscheidene landen te bezoeken. Reizen vormen geen gelegenheid om de zondagsmis over te slaan, maar integendeel om deelachtig te worden aan een meestal vrij uniek religieus, maar ook cultureel gebeuren.De meest ontroerende ontmoeting mocht ik in 1982 meemaken in Shanghai. Met de Rechtsfaculteit van de Universiteit Gent mocht ik toen het allereerste juridische opleidingscontract ooit na het Mao-regime in de Volksrepubliek China gaan onderhandelen. Tijdens een weekendoponthoud in Shanghai vroeg ik op zaterdagavond om op zondagmorgen een katholieke – in casu oud-katholieke – mis bij te wonen. Na vele palavers werd meegedeeld dat de geïnteresseerden om 5.30 uur ’s ochtends met de wagen zouden worden opgehaald. Na vele omzwervingen kwamen wij terecht in de grote centrale kerk, barstensvol met Chinese gelovigen. De mis werd daar met de rug naar het volk gecelebreerd, met inbegrip van het laatste evangelie: de proloog van het Johannesevangelie.Bij het verlaten van de kerk stond een lieve Chinese zuster ons op te wachten. Ze groette ons met de woorden: ,,Nous sommes unis dans le Seigneur.” Om nooit te vergeten"

Nieuw gebed voor Goede Vrijdag in de Buitengewone Vorm.

Benedictus XVI heeft beslist om , in het kader van het recente Motu Proprio Summorum Pontificum, het gebed voor de Joden in de Tridentijnse Missaal te herfomuleren. De publicatie van de nieuwe tekst, geheel aangepast, gebeurt binnen een paar dagen. De nieuwe tekst zou al in de komende Goede Week moeten worden toegepast in de Buitengewone Vorm van de Romeinse Ritus.

Bron: Rorate-caeli

Kardinaal Dario Castrillon Hoyos:’Sommige traditionalistische groepen verlangen naar communio’

Bron: Theo Borgermans op donderdag 17 januari 2008 om 00:20u

VATICAANSTAD (RKnieuws.net) - Zes maanden na publicatie van de apostolische brief van paus Benedictus XVI over de uitbreiding van het gebruik van het missaal van 1962 stelt het Vaticaan vast dat er verzoening is onder de katholieken die de liturgische hervorming van Vaticanum II verworpen hadden. Dat meldt het persagentschap Zenit.

De brief "Summorum Pontificum" vergemakkelijkt het opdragen van de mis in het Latijn volgens het preconciliaire missaal. De brief trok de aandacht op de situatie van schismatieke groepen zoals de Pius X gemeenschap, die weigert de mis te celebreren volgens de "Novus Ordo" ingesteld door het Tweede Vaticaanse Concilie.Kardinaal Dario Castrillon Hoyos zegt in een interview met Zenit dat sinds de publicatie van het Motu Proprio van paus Benedictus XVI op 7 juni 2007 een schismatieke groep al de terugkeer heeft gevraagd naar de volle communio van de Kerk. Als voorzitter van de pauselijke commissie Ecclesia Dei is kardinaal Hoyos officieël belast om de terugkeer naar de volle communio van personen verbonden met de Pius X gemeenschap, gesticht door mgr. Lefebvre, te bevorderen."Wij hebben al antwoorden gekregen op de brief", aldus de kardinaal. "Hier in Rome hebben we de vraag gekregen van een gemeenschap die wil terugkeren"."We krijgen trouwens aanvragen uit heel de wereld. "Talrijke gelovigen hebben ons gecontacteerd om te melden dat ze de volle communio willen. Met een beetje nederigheid en een beetje moed kunnen wij de volle communio realiseren", aldus kardinaal Hoyos. (tb)

Mooie beelden van een Heilige Mis gecelebreerd door het FSSP.

Klik hier.

Hermeneutiek van de Continuïteit

Hermeneutic of Continuity

(bron: http://www.thenewliturgicalmovement.blogspot.com)

vertaling door Hendricus.

XVde eeuw: Paus Sixtus IV assisteert een Mis coram Papa in de Pre-Sixtijnse Kapel.



XXste eeuw: Paus Pius XI assisteert een Requiemmis in de Sixtijnse Kapel.



XXIste eeuw:: Paus Benedictus XVI celebreert een Heilige Mis in de Sixtijnse Kapel.

Paus celebreert eerste keer mis met "rug naar het volk"

Niet in het Latijn

Bron: www.rorate.com Theo Borgermans op zondag 13 januari 2008 om 14:35u

VATICAANSTAD (RKnieuws.net) - Paus Benedictus XVI heeft vandaag voor de eerste keer in het openbaar een mis opgedragen met de rug naar de gelovigen zoals dat gedaan werd in de oude liturgie die door hem zes maanden geleden werd gerehabiliteerd.

De paus droeg de mis op in de Sixtijnse kapel. Tijdens de viering werden 13 kinderen van bedienden van het Vaticaan gedoopt. Benedictus XVI gebruikte wel het gewone missaal, namelijk dat door Paulus VI werd ingevoerd na Vaticanum II. Hij droeg de mis op in het Italiaans en niet in het Latijn.

In juli vorig jaar besliste de paus het opdragen van de Latijnse mis volgens het misssaal van Pius V veralgemeend toe te laten tot grote voldoening van de traditionalisten.

Het missaal van Pius V werd in 1570 uitgevaardigd en onderging verscheidene aanpassingen, onder meer onder het pontificaat van Johannes XXIII in 1962. Het missaal van Pius V voorzag op Goede Vrijdag een gebed voor de bekering van de joden. Het missaal van Paulus VI heeft dit gebed vervangen door een ander gebed dat eraan herinnert dat de joden het eerste volk waren om het woord van God te ontvangen maar niet langer hun bekering vraagt. Het werd in 1970 uitgevaardigd. Volgens dit missaal draagt de priester de mis op met het gezicht naar het volk en in de volkstaal. (tb)

Buitenlandse priesters zijn te katholiek voor Vlaanderen

donderdag 10 januari 2008 | Bron: BELGA

BRUSSEL - (Belga) De nieuwe Nederlandse aartsbisschop Wim Eijk zou zijn blikken op het buitenland gericht hebben om het probleem van het priestertekort aan te pakken. Ook in ons land zou dat een piste kunnen zijn, zo schrijft De Morgen. Wallonië ging al deels overstag, maar Vlaanderen ziet voorlopig meer na- dan voordelen.
"Het botst vaak tussen de priesters uit oerkatholieke landen en de geseculariseerde Vlaming", luidt het. "Er zijn al priesters opnieuw vertrokken omdat ze het niet eens waren met de manier waarop de Vlaming zijn geloof beleeft", zegt de woordvoerder van kardinaal Danneels. Volgens de recentste cijfers van het ministerie van Justitie zijn er in ons land 424 katholieke geestelijken van buitenlandse origine op een totaal van 2.936 bezoldigde priesters. Het merendeel van die geestelijken zit aan de overkant van de taalgrens. (SVR)

Opiniestuk voor "The Daily Telegraph".

07/07/07: the Church changed forever

Posted by Damian Thompson on 26 Dec 2007 at 14:52
Tags: Pope Benedict XVI, Latin Mass, Extraordinary Form, English Bishops

There is only one candidate for my religious highlight of 2007: that glorious day in July when Pope Benedict XVI healed a disastrous rift in the history of the Western Church by restoring the ancient Latin Mass to its full dignity.

By restoring the Latin Mass the Pope made 2007 a glorious year

The Holy Father’s apostolic letter Summorum Pontificum was a thrilling and shocking event: thrilling for traditional Catholics because its liberation of the older Mass was so much more comprehensive than they had dared hope, and shocking for ossified liberals who believed that the “Tridentine” liturgy was a thing of the past.

In the short term, it might appear that the Pope created a rift rather than closed one. But that is because the liberal hierarchies of many countries – now, thank God, on the verge of retirement – so totally misunderstood what happened on 07/07/07.

Summorum Pontificum is not an attempt to coax fogeys and sectarians back into the Church by relaxing the rules governing the celebration of the old Mass. It is far more radical than that. The document doesn’t relax rules – it abolishes them.

The Bishops of England and Wales need to understand one thing. From now on, Catholics who desire the ancient liturgy DO NOT NEED TO ASK PERMISSION FROM THEIR BISHOP.

Got that?

The tragedy is that bishops should even wish to restrict the celebration of the older form of liturgy. The Extraordinary Form, as it is now called, will not replace the vernacular Mass as the main Eucharistic worship of the Church. It is a freely available alternative, better suited to some circumstances than others.

Why did it need to be made freely available? First, because the generous provision of the Older Missal envisaged by Pope John Paul II never happened: many bishops treated traditionalist Catholics like lepers. Or, to put it more bluntly, devotees of the Mass of the Ages were the one minority the trendy dinosaur bishops didn’t suck up to.

Second, and more profoundly, it is the particular genius of Pope Benedict to recognise that so many features of the classical Mass that struck the 1960s reformers as anachronisms – the silent canon, the eastward-facing celebration, the precise sacerdotal gestures – are truly timeless. Their cosmological symbolism is so rich, so other-worldly, that they speak far more directly to disorientated young people than the glib mateyness of many vernacular Masses.

July 7, 2007, was one of the greatest days in the history of the Catholic Church. Our bishops may be too myopic and grouchy to recognise this, but perhaps their hearts will be touched in 2008 and the great reform can begin in earnest.

Posted by Damian Thompson on 26 Dec 2007 at 14:52

Dagelijks Heilige Mis in Brasschaat (bisdom Antwerpen)

Foyer Marthe Robin (kapel)
St. Huibrechtlei 1
2930 Brasschaat

Vanaf de autoweg neem afrit 5, richting Kapellen.
Na 1 km vlak voor de kerk, is de St. Huibrechtlei.
Er is parking op het kerkplein.

Mistijden:

Maandag t/m zaterdag: 8:30
Zaterdagavond: 17:00
Zondag: 8:00 en 10:00

Verantwoordelijke:

E. H. Van der Voort

Inlichtingen:

Tel: 0032 (0)3-645 14 67
E-mail: foyer.marthe.robin@skynet.be

Mysterium Fidei
Werkgroep ter bevordering van de Buitengewone Latijnse Ritus
wenst U
een spetterend en bovenal zalig 2008!