Agenda

* Vanaf september 2014 'verhuist' de wekelijkse Tridentijnse Mis op zondag van de St.-Jacobskerk naar de Christus Koningkerk in Antwerpen (Jan de Voslei 6) en dit om 9u00. Celebrant: EH Matheus.
* Zondag 28 september: Tridentijnse Mis in de Basiliek van het Heilig Bloed in Brugge om 17u00
* Zondag 5 oktober: Bedevaart van de Traditie naar OLV van Foy

woensdag 26 september 2007

DE MIS IN HET LATIJN?
(bron: weekblad Knack 26/09/07 - J Jagers)



JA!

Harry De Paepe is lid van Mysterium Fidei, een lekenvereniging binnen de Kerk die ervoor ijvert om de Latijnse mis te herwaarderen. 'De kerken zullen eerder opnieuw vol- dan verder leegstromen.'


Waarom wilt u de Latijnse ritus in ere herstellen?

Wij willen de band met het verleden niet doorknippen en letterlijk dezelfde gebeden bidden als de eerste christenen. De 'buitengewone vorm' van de Romeinse liturgie, de Latijnse mis zeg maar, zou opnieuw meer waardigheid brengen in de eucharistie. Want daar durft het in de 'gewone vorm', de doordeweekse zondagsmis, wel eens aan te ontbreken. Beide vormen kunnen elkaar trouwens positief beïnvloeden. Door de Latijnse ritus te herstellen zou de mis opnieuw meer in het teken staan van devotie. Uit de zondagsmis moeten we de betrokkenheid van leken behouden.

Is de Latijnse ritus niet te afstandelijk?

De eucharistie vandaag is te veel op de mens gericht en niet op God. Dat de priester 'met zijn rug naar het volk' staat, moet je eigenlijk anders zien: hij kijkt naar God, samen met het volk. Dat het Latijn een drempel creëert, is een vooroordeel. We zijn nog nooit zo geletterd geweest als vandaag. De lezingen, de preek en de mededelingen gebeuren niet in het Latijn, en in het missaal staan alle teksten in het Latijn én in vertaling, dus iedereen kan volgen. In de moderne zondagsmis gaat de show dikwijls ten koste van de essentie: de binding met God. Samen knielen en aloude Latijnse liederen zingen om God te vereren creëert mystiek. Je beleeft daardoor een rust en komt tot verinnerlijking door het gebed. Het gevoel mee te stappen in een eeuwenoude traditie creëert net betrokkenheid in de plaats van meer afstand.

Door de herinvoering van de Latijnse mis zullen de kerken dus niet nog sneller leeglopen dan nu al het geval is?

Buitenlandse priesterscholen die zich inschrijven in de Latijnse traditie hebben een grote aanhang bij jongeren. De seminaries zitten er vol. In Vlaanderen is het probleem vooral dat we de Kerk en het geloof niet meer kennen. Hoewel het belangrijkste is dat de parochiale werking heropleeft, herstelt de Latijnse liturgie die band met de roots. Er is nood aan een vorm van mystiek en spiritualiteit, precies daarom is het herwaarderen van de Latijnse ritus een uitgelezen middel om de ontkerkelijking te keren. Wij zijn geen fundamentalisten die terugwillen naar de preconciliaire tijd, maar de eucharistie moet opnieuw de waardigheid krijgen die ze verdient.