Agenda

* Zondag 5 maart: Tridentijnse Mis om 9u in de O.-L.-V.-Basiliek, Dadizele.
* Zondag 26 maart: Tridentijnse Mis om 17u in de Basiliek van het H. Bloed, Brugge.

vrijdag 31 mei 2013

Nieuwe bisschop van Luik celebreert in de oude ritus

Morgen, zaterdag 1 juni, zal EH Jean-Pierre Delville ter gelegenheid van het Feest van het Heilig Sacrament in Luik een Mis opdragen in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus. Vandaag maakte het Vaticaan bekend dat EH Delville in juli de nieuwe bisschop van Luik wordt.
De homilie tijdens de Mis wordt gehouden door EH Eric de Beukelaer, deken van Luik en bekend als voormalig woordvoerder van de Belgische bisschoppen.

 

vrijdag 24 mei 2013

Zondag 26 mei: Traditionele Latijnse Mis in Brugge

Zondag 26 mei 2013 
Traditionele Latijnse Mis 
(missaal 1962)

Feest van de Allerheiligste Drievuldigheid

17u00

Basiliek van het H. Bloed
Burg, Brugge

Opgedragen door EH Schijffelen van de Petrusbroederschap.

Vanaf 16u30 is er biechtgelegenheid in de basiliek.
 -
Deze Mis is een initiatief van de vereniging Mysterium Fidei, met vriendelijke toelating van de rector van de Basiliek.

Help deze maandelijkse H. Mis (elke laatste zondag van de maand om 17u00) a.u.b. bekend te maken bij uw vrienden en kennissen.

Wenst u de organisatie van deze maandelijkse H. Mis financieel te ondersteunen (vervoersonkosten van de priester, muzikale omlijsting,...), kan dit door een overschrijving met vermelding 'Mis Brugge' op het rekeningnummer BE50 9795 4383 1818 t.a.v. Mysterium Fidei. Bij voorbaat hartelijk dank!

Zondag 26 mei: Bedevaart van de Traditie naar Scherpenheuvel


woensdag 22 mei 2013

Liturgische vormingsdagen voor de buitengewone vorm in juli 2013

Al enkele jaren organiseert de Vereniging voor Latijnse liturgie met succes vormingsdagen voor priesters om de buitengewone vorm van de Romeinse ritus aan te leren. Dit jaar vindt deze 'cursus' plaats van 8 tot 10 juli, in Heiloo (Noord-Holland).

De uitnodiging:

07-07-2007 was een bijzondere dag, omdat Paus Benedictus XVI toen met het motu proprio Summorum Pontificum de viering van de Tridentijnse liturgie onder de aandacht bracht van ons als priesters en van alle gelovigen.

Dit gebeuren heeft een aantal priesters uit verschillende bisdommen dat al vertrouwd is met deze vorm van liturgie, bijeengebracht om u allen een aanbod te doen voor instructie- en vormingsdagen.

In gesprekken en ontmoetingen hebben wij gemerkt dat er onder de priesters belangstelling is, maar dat de kennis en de vaardigheid ontbreken om over een drempel heen te stappen om de liturgie van de Eucharistie in de buitengewone vorm te kunnen vieren. Hierbij willen wij - voor inmiddels de derde keer - een helpende hand bieden!

Wij willen u daarom in broederlijke collegialiteit uitnodigen voor een drietal vormingsdagen, van maandag 8 juli tot en met woensdag 10 juli 2013 in het heiligdom Maria ter Nood te Heiloo. Het doel van de dagen is enerzijds het praktisch oefenen van de oude liturgie en anderzijds het beter leren kennen van haar theologische en spirituele bronnen. Dit jaar bieden wij aan:
- Viering van de stille Mis (voor beginners);
- De gezongen Mis (missa cantata);
- De Drieherenmis; functies van diaken, subdiaken, priester;
- Viering lof/doopsel/huwelijk/uitvaart volgens het missaal van 1962 (onderwerpen naar voorkeur);
- Uitleg Breviarium Romanum 1962;
- Informatie over bijzonderheden als quatertemperdagen/gulden mis/kruisdagen/ sacramentalia volgens het oude rituale.

Welkom zijn priesters, diakens, religieuzen en priesterstudenten. Priesters kunnen ook een misdienaar of acoliet meebrengen. Deze dienen eveneens aangemeld te worden. 

Inschrijven en praktische informatie.

dinsdag 21 mei 2013

Lezing in Brugge: De H. Eucharistie en de missiezending van de Kerk

Uitnodiging
Thomas More Genootschap Brugge
Woensdag 22 MEI 2013

Wij verzamelen in de huiskapel van het Begijnhof, nr. 30 tegen 14.30u. Wij zullen een Lof houden en het rozenhoedje bidden bij het H.Sacrament. Tijdens het rozenhoedje is er tevens biechtgelegenheid. Daarna gaan we samen naar onze vergaderruimte in het nr. 5

Lezing “De H. Eucharistie en de missiezending van de Kerk
Gastspreker: E.P. Robert Matheus, Rector bij de contemplatieven “Dochters van het H. Hart van Jezus” (basiliek in de Merodelei te Berchem- Antwerpen)

In deze Pinksterdagen en in het jaar van het geloof verdient het belangrijkste sacrament, nl. dat van de Heilige Eucharistie onze bijzondere aandacht en evenzo de missiezending van de Kerk die er mee samengaat.

maandag 20 mei 2013

Bedevaart naar Chartres (5)



De Mis in de Notre Dame in Parijs, zaterdag 18 mei 2013, voor de start van de bedevaart.

Bedevaart naar Chartres (4)

-->
Een levensregel

Beste bedevaarders,

Misschien hebben jullie al nagedacht hoe je na deze bedevaart alle goede voornemens die je tijdens deze dagen gemaakt hebt, in de praktijk zult brengen.
Ja, je moet je leven veranderen. Je moet je bekering vervolledigen opdat je leven zijn volledige zin zou krijgen en al wat je doet meer doeltreffend zou worden (want beter georiënteerd). Ja, je wilt dit, maar het lijkt misschien moeilijk. We hervallen zo gemakkelijk in onze oude gewoontes.
Waarom zou je dan niet de beslissing nemen om een persoonlijke levensregel te kiezen? Dit zal je helpen om je roeping te beantwoorden en om te leven overeenkomstig de voornemens die je gemaakt heeft. En met de genade van God zal je je er ook aan houden.

I.            Wat is een levensregel?
Het is de manier om door de juiste keuze van de middelen elke dag meer de heiligheid te bereiken, overeenkomstig de plichten van staat die de onze zijn. Een levensregel aannemen is absoluut noodzakelijk. Zonder levensregel blijven al onze goede voornemens vaak vrome gedachten. Gustave Thibon zei dat waar de regel niet gevolgd wordt, de liefde verdwijnt.

II.             Hoe moet je een levensregel toepassen?
Er zijn drie basisvoorwaarden:
- Jouw levensregel rust op een gewetensonderzoek: enkel het leven dat Onze Heer jou voorstelt is interessant. De levensregel is geen karkas, maar een teken van voorkeur, een echt verlangen om te leven zoals God het van je vraagt.
- Ten tweede moet jouw levensregel persoonlijk zijn, dus op de maat van eenieder. De hulp van een geestelijke leider is onontbeerlijk om de levensregel concreet in te vullen en om ze nadien trouw te kunnen volgen.
- Tenslotte ligt de mate waarin de levensregel een succes wordt in het evenwicht binnen de levensregel

III.             Hoe zal de levensregel vrucht dragen?
De levensregel moet op vier belangrijke vlakken van je leven vrucht dragen: het geestelijk leven, de geestelijke strijd, de persoonlijke vorming en je plichten van staat:

1.            Het geestelijk leven
Vergeet nooit dat het hart van het christelijke leven jouw persoonlijke vereniging met Onze Heer Jezus is. Deze vereniging versterken is dus een absolute prioriteit.
Om dit te doen moet je drie belangrijke middelen met zorg onderhouden:
- een leven van dagelijks gebed: morgen- en avond gebed, een tijd van aanbidding, rozenhoedje – aan jou om te kiezen wat je redelijkerwijze kunt doen.
- een regelmatig sacramenteel leven: biecht (eenmaal per maand is een goed gemiddelde); het goed voorbereid ontvangen van de Communie, met een goede dankzegging achteraf
- geestelijke leiding is een grote steun. Het helpt je om je gebedsleven goed te verdiepen en om de geestelijke strijd goed te voeren.

2.            De geestelijke strijd
Niemand ontsnapt eraan omwille van de kwetsuur die we opliepen door de erfzonde. Hoe vecht je?
- de gelegenheden tot zonde vermijden: gevaarlijke ontmoetingen vermijden, het uitgaan, bepaalde evenementen, twijfelachtige films bekijken.
- organiseer je dag goed: waak erover dat je geen tijd verliest met computerspelletjes, facebook, surfen enz. De computer is voor velen van ons de grootste oorzaak van een onevenwichtig leven. Je moet echt keuzes maken en je bevrijden van deze nieuwe drugs. Let ook op met de verslaving aan je gsm, ipod enz. Dit leidt er gemakkelijk toe dat echte communicatie niet meer mogelijk is en dat er oppervlakkige schijnrelaties gevormd worden
- vecht tegen je tekortkomingen: je hoogmoed, gierigheid, onkuisheid, afgunst, gulzigheid, je choleriek karakter, je luiheid…
- ontwikkel tenslotte de volgende deugden: voorzichtigheid, rechtvaardigheid, moed, evenwichtigheid enz.

3.            Je persoonlijke vorming
De persoonlijke vorming is altijd belangrijk geweest, maar is vandaag van allergrootst belang. Tegen de achteruitgang van het denken en de invloed van de massacultuur moeten we vechten. De levensregel moet je geestelijk leven structureren en voeden en ook jouw intellectueel leven in het algemeen.
Een gezond gebruik van je tijd laat toe om de geschikte middelen hiervoor te gebruiken: lezingen, conferenties, zomercursussen, vormingsgroepen enz. Neem bijvoorbeeld elke avond 10 minuten de tijd om ernstig in een vormend werk te lezen. In één maand lees je zo een volledig boek!

4.            De plicht van staat
Tenslotte zal je levensregel je helpen om je plichten van staat te vervullen. Vergeet niet dat de heiligheid die God van je verlangt niet vrijblijvend is, maar bereikt wordt door een heel trouw vervullen van je plichten van staat, in een bovennatuurlijke geest.
Een student moet dus zijn studie ernstig nemen; de huisvader moet zijn beroep echt christelijk beleven, zonder zijn vrouw en gezinsleven te verwaarlozen; de huismoeder moet zich zo organiseren dat ze zich goed met haar kinderen kan bezig houden en tijd heeft voor haar man. Weet ook dat God van je verwacht dat je alles wat je gratis gekregen hebt, ook voor niets uitdeelt.
Zodoende is een missionaire houding, aangepast naar plaats en omstandigheden, noodzakelijk. Weet dat je niet alleen bent en dat de mensen die jou omringen je nodig hebben.

zondag 19 mei 2013

Bedevaart naar Chartres (3)

Waarom de Traditionele Mis?



« De ritus drukt de eenheid tussen het gebed en het handelen van de Kerk uit in een vorm die de geschiedenis overstijgt. Ze concretiseert het verband tussen de liturgie en de Kerk die de geloofsschat bewaart die door de apostolische traditie werd doorgegeven. Deze band met de Kerk laat toe dat er verschillende vormen zijn, laat een ontwikkeling toe, maar sluit het willekeurige absoluut uit ». Kardinaal Ratzinger, 2000.



Beste bedevaarders,

Jullie weten dat de H. Missen tijdens deze bedevaart gecelebreerd worden volgens de buitengewone vorm van de Romeinse ritus. De vorm van de ritus zoals die overal gebruikt werd voor de postconciliaire liturgische hervorming. Deze Mis wordt vaak ‘traditionele Mis’ of ‘Mis van Pius V’ genoemd.

Misschien vragen sommigen van jullie zich af waarom deze keuze? Waarom deze oude ritus die voor een groot stuk teruggaat tot de zesde eeuw?



I.            De grote principes van de liturgie

Om hierop te kunnen antwoorden moeten we kijken naar het grote principe van de liturgie. Vaticanum II, in navolging van het concilie van Trente, herinnert ons eraan dat de liturgie voor alles een cultus is die aan God gegeven wordt. Een cultus die de gelovigen richten tot onze Heer Jezus Christus, maar die de Heer ook zelf aan zijn Vader geeft.

Deze cultus moet heilig en volgens de wens van God zijn.

We gaan dus niet naar de Mis om een priester gelukkig te stemmen, niet omdat die en die ook naar de Mis gaan of om andere menselijke redenen. We gaan naar de Mis om God eer te brengen, een cultus die Hem echt waardig is.

De liturgie is ook geen catecheseles. Je missaal bevat geen volledige definitie van wat de Mis is. Wat je wel zult vinden als je de liturgie van de Heilige Mis volgt, is een verzameling gebeden, woorden, gebaren, gewaden en liturgische voorwerpen die je de Mis doen kennen.

Het zijn allemaal uiterlijke, zichtbare tekenen die duidelijk naar de natuur en essentie van het mysterie verwijzen.

Daarom zijn al deze tekenen zo belangrijk. Ze leiden ons naar het Onzichtbare. Het is waar dat niet elk kruisteken of elke kniebuiging op zich gezien essentieel en noodzakelijk is. Het geheel van de uiterlijke tekenen is dit echter wel.

Jullie kennen zonder twijfel het gezegde « lex orandi, lex credendi », te vertalen door: « zo het gebed, zo het geloof ».

Inderdaad, als de liturgie niet duidelijk de natuur van het mysterie veruitwendigt, dan is het Geloof zelf misschien verzwakt. Als je bijvoorbeeld altijd zou bidden aan de hand van protestantse gebedenboeken, dan loop je sterk het risico om zelf een protestant te worden. Want de protestantse gebeden dragen een protestantse leer met zich mee.

Pius XII legt dit alles heel goed uit in zijn prachtige encycliek over de liturgie, "Mediator Dei".



II. Dieperliggende redenen voor onze liefde tot de traditionele liturgie

Er zijn hiervoor drie redenen: theologisch, liturgisch en spiritueel.



1.            Theologische reden

Er zijn drie aspecten van de theologie van de Mis die in de traditionele liturgie goed tot uitdrukking komen.

a)            Eerste theologische aspect: het offerkarakter van de Mis

In zijn encycliek over de Eucharistie « Ecclesia de Eucharistia », herhaalde paus Johannes Paulus II krachtig het offerkarakter van de Mis.  Als je ooit zou twijfelen aan het offerkarakter van de Mis, bestudeer dan deze encycliek of kijk eens naar de manier waarop Pater Pio de Mis celebreerde. Je zult zien dat Pater Pio tijdens het vieren van de Mis heel het lijden van Christus opnieuw beleefde: de doodstrijd in de Hof van Olijven, de graflegging. Wist je ook dat Pater Pio in 1965 de toelating kreeg van Paulus VI om de Mis in de traditionele ritus te blijven vieren tot zijn dood?

In de traditionele Mis wordt het offerkarakter heel mooi tot uitdrukking gebracht in de offertoriumgebeden. Er zijn ook de vele kruistekens die de priester maakt. Ook het kussen van het altaar, waar Christus zichzelf zal offeren als slachtoffer voor zijn Vader wijst hierop.



b)            Tweede theologisch aspect: de werkelijke tegenwoordigheid.

Iedere katholiek weet dat Onze Heer in een geconsacreerde hostie door de transsubstantiatie werkelijk aanwezig is met heel zijn menselijk en Goddelijk zijn. Deze werkelijke tegenwoordigheid vereist van onze kant een heel groot respect en tekenen van aanbidding. Daarom maakt de priester in de oude ritus een kniebuiging voor en na hij het Lichaam van Christus of de kelk met zijn bloed aanraakt. Daarom houdt de priester zijn duim en wijsvinger tegen elkaar vanaf de consecratie tot aan de vingerwassing na de Communie. Zijn vingers hebben immers de geconsacreerde hostie aangeraakt en je mag geen partikel van de hostie laten verloren gaan.

De communie op de tong is eveneens van groot belang. Het is niet zozeer omdat de tong zoveel waardiger zou zijn dan de hand (we zondigen vaak meer met onze tong dan met onze handen), maar de reden is dat Onze Heer zelfs in het kleinste partikel van de geconsacreerde hostie aanwezig is. Door de communie op de tong wordt vermeden dat er partikels verloren gaan. Daarom wordt in de traditionele Mis de Communie altijd op de tong gegeven en houdt men een pateen onder de kin van degene die ter communie gaat. De zalige moeder Teresa zei hierover: “Het verschrikkelijkste in onze huidige wereld is de handcommunie” (23 maart 1989, The Wanderer, Pakistan). Het hoeft dus niet te verwonderen dat Benedictus XVI de Communie niet meer op de hand wilde uitreiken en dat gelovigen die bij hem ter communie gaan moesten knielen.



c)            Derde theologisch aspect: de rol van de priester in vergelijking met die van de gelovigen

De priester heeft in de Mis een unieke rol omdat hij ‘in persona Christi’ handelt. Dit wil zeggen dat het Christus is die door de priester  handelingen stelt. De priester is dus een instrument in dienst van Christus, zodat Christus zijn offer opnieuw tegenwoordig kan stellen.

De gelovigen hebben de rol om, eens het offer volbracht is, het aan God aan te bieden. Hun rol is niet het offer opnieuw tegenwoordig te stellen. Ze moeten ook zichzelf offeren in verbondenheid met Christus die zich op het altaar offert voor hun heil.
In de traditionele Mis wordt deze unieke rol van de priester verduidelijkt. In het bijzonder door het feit dat hij zich aan het altaar in de richting van de Heer wendt en niet richting de gelovigen, behalve wanneer hij hen uitnodigt om te bidden. De priester is op die manier de herder, die de brug vormt tussen God en de gelovigen. Hij is tegelijk degene die tot God bidt in naam van de gelovigen en degene die Gods gaven aan de gelovigen aanbiedt.



2.            De liturgische reden

Benedictus XVI heeft in de tijd dat hij kardinaal was, meermaals het idee geopperd dat de liturgie een gave van God is die men moet ontvangen en niet iets wat men zelf kan in elkaar knutselen. Hij schrijft: “We stellen vast dat het nieuwe missaal, ondanks alle voordelen, verschenen is als een werk dat samengesteld werd door professors, en niet als een stap in een proces van continue groei. Dit deed zich nooit eerder voor. Dit is in tegenstelling met het eigen karakter van de liturgische evolutie”.

Van daar komt het grote idee van Benedictus XVI zijn “hervorming van de hervorming”. Volgens hem moet de traditionele Mis vrijgegeven worden, niet alleen omdat het een eerbiedwaardige ritus is die recht heeft op haar plaats in de Kerk, maar ook omdat ze als model kan dienen voor de hervorming van de hervorming. Vandaar zijn Motu Proprio "Summorum Pontificum" van 7 juli 2007 over het gebruik van de Mis in de buitengewone vorm.



3.            Geestelijke reden

Voor deze reden kijken we naar jullie: we zijn hier met zovelen die geraakt werden of terug gelovig werden door deze traditionele Mis.

Neen, het Latijn is geen obstakel om te missioneren, integendeel, want het geeft de liturgie een sacraal karakter! En de mensen, vooral de jongeren, willen sacraliteit, authenticiteit!

De traditionele Mis is echt een buitengewoon middel om de zielen te raken en tot God te brengen – hoeveel jongeren hebben het katholicisme leren kennen door de traditionele liturgie en zijn vervolgens gedoopt?

Maar er zijn ook velen die teruggekeerd zijn naar een echt beleefd christelijk leven en een overtuigd praktiseren ervan. Al deze mensen kunnen getuigen van de geestelijke voordelen van deze eeuwenoude liturgie.

Om te eindigen een kleine anekdote. Vele jaren geleden kwam Pater Gy naar de traditionele abdij van Le Barroux om te praten met de abt, Dom Gérard. Pater Gy was een grote specialist van de liturgische hervorming en hij begreep helemaal niet hoe wij nog aan de oude liturgie konden gehecht zijn. Hij was ervan overtuigd dat dit om puur intellectuele redenen was. Toen zei Dom Gérard hem: “Maar neen, pater, het feit dat wij aan de traditionele Mis gehecht zijn is geen verstandshuwelijk, maar een huwelijk uit liefde!”

Pater Gy was zichtbaar ontroerd door dit antwoord dat hij niet verwacht had en antwoordde:  « Hierover valt niets meer te verwijten. »

zaterdag 18 mei 2013

Bedevaart naar Chartres (2)

Tijdens de bedevaart naar Chartres worden verschillende teksten bemediteerd. Voor onze lezers die dit jaar niet kunnen deelnemen, publiceren we op deze weblog elke dag één van deze teksten.

De Rozenkrans

Beste bedevaarders,

Tijdens deze bedevaart bidden we geregeld de rozenkrans. Waaruit bestaat die? Een rozenkrans is een bos bloemen. De rozenkrans bidden is een bosje gebeden aan OLVrouw geven.

1. Uit wat bestaat de rozenkrans?
Traditioneel bestaat de rozenkrans uit drie rozenhoedjes. Elk rozenhoedje telt vijf mysteries, vijf meditaties die zich baseren op belangrijke gebeurtenissen uit het leven van Jezus en Maria:
- vijf blijde mysteries: de kinderjaren van Jezus; vijf droevige mysteries: het lijden van Christus; vijf glorierijke mysteries: de triomf van God.
Aan deze 15 mysteries heeft paus Johannes Paulus II, teruggrijpend op een middeleeuws gebruik, voorgesteld om er vijf toe te voegen (zonder dit te verplichten): de mysteries van het licht, die verwijzen naar de belangrijkste momenten uit het openbare leven van Jezus. Hiermee wordt de rozenkrans een echte samenvatting van het evangelie.

2. Hoe moeten we de rozenkrans bidden?
Johannes Paulus II zei dat de rozenkrans tegelijk een meditatie en een smeekbede is. Het is een weg van verkondiging en verdieping.
Elke rozenkrans begint met een ‘ik geloof in God’. De geloofsbelijdenis is het beginpunt van de weg van contemplatie die men onderneemt. Daarna bidt men een onzevader, gevolgd door drie weesgegroetjes en een ‘eer aan de Vader’.
De paus raadt aan om elk mysterie ook te beginnen met een passende bijbeltekst en die even te overdenken.
Het gebed zelf bestaat uit het bidden of zingen in de volkstaal of het Latijn van een onzevader, tien weesgegroetjes en een ‘eer aan de Vader’, gevolgd door een kort gebed dat ons door OLVrouw gegeven werd in Fatima: “O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons voor het vuur van de hel, breng alle zielen naar de Hemel, vooral zij die uw barmhartigheid het meeste nodig hebben.”

3. Meditatie en vragen om de genade
Bij elk mysterie, elk tientje hoort ook een meditatie die we kunnen overwegen, een genade die we kunnen vragen.

Blijde mysteries

    De engel Gabriël brengt de blijde boodschap aan Maria // Vrucht: nederigheid
    Maria bezoekt haar nicht Elizabeth // Vrucht: broederliefde, vreugde
    Jezus wordt geboren in een stal in Betlehem // Vrucht: een geest van armoede
    Jezus wordt in de tempel aan God opgedragen // Vrucht: gehoorzaamheid en zuiverheid
    Jezus wordt in de tempel teruggevonden // Vrucht: het zoeken naar God, altijd en overal

Mysteries van het Licht

    Jezus wordt gedoopt in de Jordaan // Vrucht: trouw aan onze doopbeloften
    De bruiloft van Kana // Vrucht: vertrouwen in de wil van God
    De verkondiging van het Rijk Gods en oproep tot bekering // Vrucht: bekering van ons hart
    De gedaanteverandering op de berg Tabor // Vrucht: gebed (contemplatie)
    De instelling van de eucharistie // Vrucht: eerbied voor het Allerheiligste Sacrament

Droeve Mysteries

    De doodsangst van Jezus // Vrucht: berouw omwille van onze zonden
    Jezus wordt gegeseld // Vrucht: versterving van onze zintuigen
    Jezus wordt met doornen gekroond // Vrucht: versterving van onze gedachten
    Jezus draagt zijn kruis naar Golgotha // Vrucht: geduld tijdens de beproevingen
    Jezus sterft aan het kruis // Vrucht: een grotere liefde voor Jezus die gestorven is om ons te redden

Glorievolle mysteries

    De opstanding van Jezus uit de doden // Vrucht: geloof
    De Hemelvaart van Jezus // Vrucht: hoop en verlangen naar de hemel
    De heilige Geest daalt neer over de apostelen // Vrucht: naastenliefde en neerdaling van de heilige Geest in onze ziel
    Maria ten hemel opgenomen // Vrucht: genade van een goede dood, devotie tot Maria
    Maria wordt in de hemel gekroond // Vrucht: vertrouwen in Maria en haar liefde ontvangen

4. De vruchten van de rozenkrans
Johannes Paulus II zei: “De rozenkrans doet, dankzij Maria, het verlossend licht van alle mysteries van Christus neerdalen in de omstandigheden en moeilijkheden van het normale dagelijkse leven, van het werk, de vermoeidheid, de twijfel, het lijden, het sociale en familiale leven. En ze verandert alles, verheft alles, zuivert alles.”
Hij zei ook: “De rozenkrans is mijn lievelingsgebed. Het is een schitterend gebed, eenvoudig en diep… om tot de contemplatie van het gelaat van Christus te komen in gezelschap van de Heilige Moeder en naar haar voorbeeld.”

5. De rozenkrans: een gebed binnen het gezin, voor de eenheid en de vrede.
a.            In het gezin de rozenkrans bidden brengt eenheid en samenhorigheid.
Als het gezin samen bidt, leeft het samen, zei Pius XII. Er zijn maar weinig andere middelen die zo doeltreffend de eenheid binnen het gezin bevorderen, onder het bemoedigend oog van Maria.
Pius XII zei ook dat het nutteloos is om de neergang van onze beschaving tegen te gaan als we het gezin niet meer volgens het evangelie beleven, het gezin dat de hoeksteen is van de samenleving.
b.            De rozenkrans is een remedie tegen de grote problemen van onze tijd.
Paulus VI zei in 1969 dat de vrede een werk is van mensen, maar ook een zaak van God. Door het bidden van de rozenkrans vragen we de vrucht van de vrede. Het is dus een onvervangbaar middel om de vrede te bekomen.
2.            De rozenkrans: een gebed aanbevolen door OLVrouw
Elke keer dat OLVrouw in Fatima verscheen in 1917 droeg ze een rozenkrans en ze zei “Bid de rozenkrans elke dag om de vrede voor de wereld te bekomen en het einde van de oorlog. Ik wil dat jullie elke dag de rozenkrans bidden. Ik ben OLVrouw van de rozenkrans.”
Bij een verschijning aan zuster Lucia in 1925 van OLVrouw met het kindje Jezus toonde ze haar hart en zei: “Kijk, mijn dochter, mijn hart is omringd door doornen die ondankbare mensen er elk moment insteken door hun godslasteringen en ondankbaarheid. Probeer me te troosten en zeg aan allen die gedurende vijf maanden elke eerste zaterdag gaan biechten, de H. Communie ontvangen, de rozenkrans bidden en een kwartier bij mij bidden in een geest van eerherstel, dat ik hen beloof om hen bij te staan in het uur van de dood, met alle noodzakelijke genaden voor het heil van hun ziel”.

Bedevaart naar Chartres (1)

Vanmorgen om 7u30 startte de jaarlijkse bedevaart van Parijs naar Chartres met een H. Mis in de buitengewone vorm, opgedragen door Mgr. Chauvet, vicaris-generaal van het aartsbisdom Parijs en in aanwezigheid van Mgr. Beau, hulpbisschop van Parijs.




Daarna begonnen de duizenden pelgrims aan de driedaagse pelgrimstocht van 100 km. Onder hen bevindt zich ook een Nederlands-Belgische groep.


Hier kunt u de bedevaart van uur tot uur volgen:

De bedevaart eindigt maandag met een plechtige hoogmis volgens de Tridentijnse ritus, opgedragen door Mgr. Aumonier, bisschop van Versailles, in aanwezigheid van Mgr Pansard, bisschop van Chartres. De groeiende steun en medewerking van verschillende Franse bisschoppen (kardinaal Vingt-Trois, Mgr. Brouwet, Mgr. Aillet, Mgr. Batut,...) aan deze bedevaart, wijzen op een toenemende openheid van het Franse episcopaat tegenover gelovigen die zich verbonden voelen met de buitengewone vorm van de Romeinse ritus.