Agenda

* Zondag 29 oktober: Tridentijnse Mis om 17u30 in de Basiliek van het H. Bloed, Brugge.
* Zondag 5 november: Tridentijnse Mis om 9u in de Basiliek van Dadizele.


maandag 17 juni 2013

Steun Opgrimbie

Ingezonden oproep:

Lieve mensen,

Stel je het volgende voor. Je droomt van je eigen stek, je eigen thuis, waar je wil wonen samen met de mensen waar je het meest van houdt.

Je zoekt en vindt een plek, mooi in het groen gelegen, in de stilte. Precies wat je zocht. Je bevraagt je, je maakt plannen voor een gezellig huis en bezorgt die aan de bevoegde diensten. Alles gaat vlot, je krijgt je bouwvergunning, je zoekt aannemers, en je begint te bouwen. Eerst maak je een eerste deel van het huis af waar je alvast intrekt, terwijl je de rest plant zodra je er de mogelijkheden voor zal hebben.  Bouwen kost nu eenmaal veel en alles tegelijk gaat niet.

Je bent zielsgelukkig, want alles beantwoordt precies  aan je verwachtingen.

Dan verandert de mooie droom plots in een nachtmerrie. Omwille van opmerkingen en bezwaren van enkele buren, die je nooit van dichtbij ontmoet hebt, waar je niets tegen hebt, integendeel, je had zo gehoopt op prettige contacten, wordt er een rechtszaak tegen je bouw ingespannen. En de rechter komt tot de verbijsterende conclusie dat jouw bouwvergunning niet langer geldig is. Ze wordt ingetrokken!

Dit kan toch niet! Hoe is dat nu mogelijk? Je had toch alles helemaal volgens de wet gedaan. Toch blijkt het omwille van allerhande haken en ogen in die wet mogelijk dat het huis waar je al in woont, waar je al zoveel aan gedaan hebt, waar je nog zoveel aan wou doen, er nu ineens 'zonder vergunning' staat!

Je gaat in beroep, zoekt alle wettelijke mogelijkheden om het onrechtvaardige van deze situatie te proberen recht te zetten, en ja, gelukkig functioneert de rechtsstaat. Er wordt je opnieuw een vergunning afgeleverd.

De opluchting is echter van korte duur. Er komt een nieuwe rechtszaak en weer wordt de vergunning ingetrokken. Er is intussen een hele groep gegroeid die jou blijkbaar niet moet. Wat doet dat pijn. Waarom toch? Je hindert toch niemand? Er wordt gezegd dat je in een natuurgebied gebouwd hebt. Waarom heeft men je dan laten starten? Bovendien had de grond waarop je bouwde helemaal niet de stedenbouwkundige status van beschermd natuurgebied toen jij begon met de werken, toen er aan jou een geldige bouwvergunning werd uitgereikt. Bestaat er dan niet zoiets als rechtszekerheid in een democratisch land?
Intussen slaagt de tegenstand erin een geweldig stemmingmakerij op gang te brengen. De situatie wordt steeds ingewikkelder. De politiek moeit er zich mee. Je woont in een land waar veel mensen om veel redenen ontevreden zijn in hun leven.  En ja, niet iedereen heeft het makkelijk. Er is een economische crisis, er zijn zware wereldwijde milieuproblemen, ... enz.  Je lijkt wel het mikpunt te worden van zoveel ontevredenheid die er in de maatschappij heerst. Maar net voor de mensen die het moeilijk hebben, heb jij altijd het meeste sympathie aan de dag gelegd. Jij hebt hun problemen niet veroorzaakt, toch?

Toch hoor je de meest pijnlijke commentaren over jou en je levenswijze, toch word je beschuldigt van 'boven de wet willen staan', terwijl je geen enkele steen op een andere gemetseld hebt, zonder dat er een vergunning voor bestond. Van alles blijkt ineens mee te spelen: het gaat al lang niet meer om die enkele dennenbomen die gehakt werden op de plek waar je woont, en waar je maar al te graag bereid zou zijn er elders als natuurcompensatie nieuwe voor te planten. Neen, nu speelt mee of je voor of tegen het koningshuis bent, of je wel of niet gelovig bent, ... Je wordt de inzet in een strijd waar je niets mee te maken hebt.

De tegenstand wordt dusdanig agressief dat mensen die je goed gezind zijn, niet eens meer durven reageren.

Het komt in kranten, in de media, ... en nagenoeg enkel de tegenstanders komen daar aan het woord.  Er wordt gewoon gif gespuwd, je zou er bang bij worden. De zwijgende meerderheid heeft totaal geen probleem met je, maar durft haar nek niet uit te steken. De mensen die je ook maar een beetje kennen, mogen je erg graag en leven intens met je mee.

Toch wordt de toestand steeds moeilijker. Het begint op wegpesterij te lijken. Wat kan je hier nog tegen beginnen? Geef je eraan toe en stap je het af? Of blijf je vechten voor je recht? Hoe formuleerde Shakespeare het dilemma alweer:

To be or not to be, that is the question;
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune,
Or to take arms against a sea of evils,
And by opposing, end them.

Een denkbeeldig probleem van Shakespeare? Helaas neen. Het is er één van alle tijden. Het is er één van onze tijd. Het is het probleem dat de Monialen van Betlehem in hun nieuwe klooster te Opgrimbie overkwam.

Lieve mensen, of je gelovig bent of niet, maar vooral als je het wel bent, tegen onrecht moeten we ons verzetten. "And by opposing end them", zoals Shakespeare suggereert!  Wat in Opgrimbie gebeurt is onrecht. Niemand zou dit accepteren als het hem zelf overkwam.

Daarom hebben een aantal vrienden van het klooster de handen in elkaar geslagen. Ook  hun stem moet gehoord worden. In de eerste plaats door de zusters zelf die door hun gekozen belofte tot een leefwijze in afzondering zichzelf niet in de media kunnen verdedigen. Die veel pijn voelen in de gegeven situatie en zich steeds meer alleen voelen staan. Maar ook door al de mensen die alleen de fout gekleurde berichtgeving in de media onder ogen krijgen.

Hoeveel mensen menen er immers niet  dat het klooster illegaal in een natuurgebied gebouwd werd door koning Boudewijn en koningin Fabiola?  Dat is dus totaal niet waar! Hoeveel mensen weten dat het om een  schenking door de koning aan het bisdom gaat? Hoeveel mensen weten dat een Koninklijk Domein (net als een Militair Domein) stedenbouwkundig iets heel anders is dan een natuurgebied en dat daar heel andere wettelijke regels gelden? En neen, die regels werden noch door de koning, noch door de bisschop uitgevonden om zich 'boven de wet' te stellen. Die regels werden door een democratisch gekozen parlement gestemd! Hoeveel mensen weten dat het bisdom de bouwvergunningen volkomen volgens de wet gevraagd en verkregen heeft? Hoeveel mensen weten dat de zusters uitgenodigd werden te komen wonen en er niet zelf gebouwd hebben? Hoeveel mensen zouden als hen hetzelfde overkwam, dit niet onrechtvaardig vinden? Hoeveel mensen zouden in die situatie geen diepe pijn lijden onder de haat die zo onterecht over hen uitgespuwd wordt in kranten, in media, aan cafétogen, ...

Hoeveel mensen vooral beseffen nog hoe belangrijk het voor een gemeenschap is dat er een biddende gemeenschap in hun midden is? Niet alles wat goed en noodzakelijk is kan gemeten worden. Als gelovigen mogen we een biddende kloostergemeenschap in het midden van de natuur zien als een schitterende edelsteen omgeven door briljanten. De briljanten worden mooier door de edelsteen, de edelsteen mooier door de briljanten die hem omgeven. De natuur, de schepping wordt alleen maar mooier door een klooster met lofprijzers voor haar Schepper in haar midden! Zoveel prachtige abdijen liggen in ons land eenzaam midden in de natuur, zijn er in harmonie mee, zijn er de ziel van. Moeten die dan allemaal afgebroken worden door de beeldenstormers van de seculiere maatschappij?

Wat kunnen we doen? Laat ons beginnen met bidden. Bij het frustrerende gevoel van machteloosheid tegen zoveel onrecht, roepen we God erbij. We willen een gebed versturen naar heel veel mensen. Wil je helpen met het doorsturen hiervan? In het worddocument in bijlage vind je het in twee talen. Mochten we dan met velen dit gebed lezen, bidden en in ons hart bewaren. En zo dan verbonden zijn met de zusters van Opgrimbie. Laat ons een grote gebedsketting vormen. Laat het niet mogen gebeuren dat de zusters ons bisdom verlaten, zich steunend op Marcus 6, 11: "En is er een plaats waar men u niet ontvangt en niet naar u luistert, gaat dan daar weg en schudt het stof van uw voeten als een getuigenis tegen hen."

Wat kunnen we nog doen? Laat ons de correcte informatie, de waarheid verspreiden. Als je méér wil weten: in bijlage vind je uitleg over wat een monasterium (het klooster) is, een korte historiek van de bouwvergunning en een artikel dat onlangs in Kerk en Leven verschenen is. Als de waarheid je lief is, verspreid die dan ook!

Wat nog? Er circuleert inmiddels een petitie die al heel wat ondertekenaars telt. Meer info volgt net als waarschijnlijk nog andere initiatieven.

Dank je, moge God jou zegenen!

M.J. Herben
Zutendaal





Gebed

In Zijn oneindige Goedheid  heeft de Heer ons land, onze Kerk in het Limburgse Opgrimbie, een monasterium van contemplatieve monialen geschonken, want
«De Vader zoekt aanbidders in geest en waarheid».

Maar de bouw van het monasterium en de intrek van de monialen van Betlehem hebben heel wat stof doen opwaaien.
Een rechtsgeldige bouwvergunning werd hen twee maal door de bevoegde Vlaamse ministers verleend maar telkens, op grond van bezwaren in een latere beroepsfase, vernietigd.

Intussen werd de wetgeving inzake ruimtelijke ordening en natuurbehoud dermate strenger, ook m.b.t. bewoning in wat nu als beschermd of kwetsbaar natuurgebied wordt betiteld, met als gevolg dat hierdoor een definitieve, voor iedereen aanvaardbare oplossing nog altijd op zich laat wachten…

Goede God,
Uit uw hand hebben wij het monasterium in Opgrimbie ontvangen.
Een plaats door U gekozen en aan ons gegeven.
Meer dan wij beseffen, is dit Uw woonplaats onder ons.
Het land dat Gij ons geeft; vrede, vreugde, liefde.
De voortdurende aanbidding van de zusters
maakt deze plaats tot gewijde grond.
Wij geven eer en zeggen U dank voor dit monasterium.
Maar tegelijkertijd zijn we vandaag bezorgd.
Wij bidden U, als het Uw wil is, laat hier het goede overeind blijven.
Dat allen eens mogen verstaan dat Gij het hart van de natuur zijt,
dat Gij het Leven zelf zijt.
Bewaar dan deze contemplatieve levenswijze in Opgrimbie,
Bron van genade en vrede voor ons land en voor de wereld.
Want zonder U zijn we niets. In U stellen wij onze hoop.

Onder uw bescherming, nemen wij onze toevlucht,
heilige Moeder van God.
Versmaad onze gebeden niet in onze nood, maar verlos ons altijd
uit alle gevaar,O glorierijke en gezegende Maagd.
Wij vertrouwen u de toekomst toe van het monasterium in Opgrimbie,
opdat de Heilige Drievuldigheid er altijd aanbeden en bezongen
zou moge worden, in de eenzaamheid en de stilte,
volgens de monastieke wijsheid van de heilige Bruno.
Moge de offerande van dit leven in gebed, toegewijd aan God,
een bron van genade en vrede zijn voor de mensen van onze tijd.
Ondersteun door uw gebed de trouw van de monialen
om met volharding een heilige wacht te houden in afwachting van de wederkomst van Christus.

Maranatha, kom Heer Jezus !

Met dank voor uw steun en bede dit aan uw vrienden door te geven.

Voor meer inlichtingen over het monasterium van Betlehem: zie www.bethleem.org

2 opmerkingen:

  1. Lieve katholieke vrienden;
    wat kan ik doen vanuit Duitsland?
    Voor de monastieke Familie van de Zusters van Bethlehem, O.L.Vr. van het Fiat in Opgrimbie?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Christelijke vrienden,
    het artikel staat bol van de leugens in de beste christelijke traditie. De verkregen vergunningen waren onwettig en dus ook onwettig toegekend. Vandaar dat de Raad van State weinig moeite had om 'de tegenstanders' gelijk te geven. U beseft dit ook en verandert het geweer van schouder. In dezelfde christelijke traditie probeert men nu de wet te wijzigen door gelobby van het bisdom en andere kerkelijke organisatie en individuen (waaronder ook de briefschrijver hierboven) bij de CD&V mandatarissen om het gewestplan te wijzigen in het voordeel van het klooster. U aanvaardt dus de wet niet.
    Dit is in een seculiere maatschappij ongehoord en in uw traditie zondig.
    Wegens de macht van jullie organisatie wens ik anoniem te blijven.

    BeantwoordenVerwijderen